77:1
eruditionis Asaph ausculta populus meus legem meaminclinate aurem vestram ad verba oris mei

77:2
aperiam in parabula os meum loquar enigmata antiqua

77:3
quae audivimus et cognovimus et patres nostri narraveruntnobis

77:4
non sunt abscondita a filiis eorum a generatione sequentinarrante laudes Domini et potentiam eius et mirabilia eius quaefecit

77:5
statuit contestationem Iacob et legem posuit in Israhelquae mandavit patribus nostris ut docerent filios suos

77:6
ut cognosceret generatio subsequens filii nascituri surgentet narrabunt filiis suis

77:7
ut ponant in Deo spem suam et non obliviscanturcogitationum eius et mandata eius custodiant

77:8
ut non sint sicut patres eorum generatio declinans etprovocans generatio quae non praeparavit cor suum et noncredidit Deo spiritus eius

77:9
filii Efraim intendentes et mittentes arcum terga verteruntin die belli

77:10
non custodierunt pactum Dei sui et in lege eius nolueruntingredi

77:11
et obliti sunt commutationum eius et mirabilium eius quaeostendit eis

77:12
coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Aegypto inregione Taneos

77:13
divisit mare et transduxit eos et stare fecit aquas quasiacervum

77:14
et duxit eos in nube per diem et tota nocte in lumineignis

77:15
scidit petram in deserto et potum dedit quasi de abyssismagnis

77:16
et eduxit rivos de petra et elicuit quasi flumina aquas

77:17
et addiderunt ultra peccare ei ut provocarent Excelsum ininvio

77:18
et temptaverunt Deum in cordibus suis petentes cibumanimae suae

77:19
et loquentes contra Deum dicebant numquid poterit Deusponere mensam in solitudine

77:20
ecce percussit petram et fluxerunt aquae et torrentesinundaverunt numquid et panem poterit dare aut praepararecarnem populo suo

77:21
ideo audivit Dominus et non distulit et ignis accensus estin Iacob et furor ascendit in Israhel

77:22
quia non crediderunt Deo nec habuerunt fiduciam insalutari eius

77:23
et praecepit nubibus desuper et portas caeli aperuit

77:24
et pluit super eos man ut comederent et triticum caelidedit eis

77:25
panem fortium comedit vir cibaria misit eis in saturitatem

77:26
abstulit eurum de caelo et induxit in fortitudine suaafricum

77:27
et pluit super eos quasi pulverem carnes et quasi harenammaris volatilia pinnata

77:28
et ceciderunt in medio castrorum eius in circuitutabernaculorum eius

77:29
et comederunt et saturati sunt nimis et desiderium eorumadtulit eis

77:30
non indiguerunt de cupiditate sua cum adhuc cibus esset inore eorum

77:31
furor ergo Dei ascendit super eos et occidit pingues eorumet electos Israhel incurvavit

77:32
in omnibus his peccaverunt ultra et non credideruntmirabilibus eius

77:33
et consumpsit in vanitate dies eorum et annos eorumvelociter

77:34
si occidebat eos tunc requirebant eum et convertebantur etdiluculo consurgebant ad Deum

77:35
et recordabantur quia Deus fortitudo eorum et Deusexcelsus redemptor eorum

77:36
et lactaverunt eum in ore suo et lingua sua mentiti suntei

77:37
cor autem eorum non erat firmum cum eo nec permanserunt inpacto eius

77:38
ipse vero misericors propitiabitur iniquitati et nondisperdet multumque avertit iram suam et non suscitavit totumfurorem suum

77:39
sed recordatus est quia caro essent spiritus vadens et nonrevertens

77:40
quotiens provocaverunt eum in deserto adflixerunt eum insolitudine

77:41
et conversi sunt et temptaverunt Deum et Sanctum Israhelconcitaverunt

77:42
non sunt recordati manus eius diei qua redemit eos atribulante

77:43
qui fecit in Aegypto signa sua et ostenta sua in regioneTaneos

77:44
qui convertit in sanguine fluvios eorum et rivos eorum utnon biberent

77:45
qui inmisit eis genus omne muscarum ut comederent eos etranas ut disperderent eos

77:46
qui dedit brucho germen eorum et laborem eorum lucustae

77:47
qui occidit in grandine vineas eorum et sycomoros eorum infrigore

77:48
qui tradidit grandini pascua eorum et iumenta eorumvolucribus

77:49
qui misit in eos iram furoris sui indignationem etcomminationem et angustiam inmissionem angelorum malorum

77:50
munivit semitam furori suo non pepercit morti animae eorumet animantia eorum pesti tradidit

77:51
et percussit omne primogenitum in Aegypto principiumpartus in tabernaculis Cham

77:52
et tulit veluti oves populum suum et minavit eos sicutgregem in deserto

77:53
et duxit eos cum fiducia et absque timore inimicos autemeorum operuit mare

77:54
et adduxit eos ad terminum sanctificatum suum montem istumquem possedit dextera eius et eiecit a facie eorum gentes etpossidere eos fecit in funiculo hereditatem

77:55
et conlocavit in tabernaculis eorum tribus Israhel

77:56
et temptaverunt et provocaverunt Deum excelsum ettestimonia eius non custodierunt

77:57
et aversi sunt et praevaricati sunt ut patres eorumincurvati sunt quasi arcus inutilis

77:58
et provocaverunt eum in excelsis suis et in sculptilibussuis ad aemulandum concitaverunt

77:59
audivit Deus et non distulit et proiecit vehementerIsrahel

77:60
et reliquit tabernaculum Selo tentorium quod conlocavitinter homines

77:61
tradidit in captivitatem gloriam suam et decorem suum inmanu hostis

77:62
et conclusit in gladio populum suum et in hereditate suanon distulit

77:63
iuvenes eius devoravit ignis et virgines eius nemo luxit

77:64
sacerdotes eius gladio ceciderunt et viduae eius non suntfletae

77:65
et evigilavit quasi dormiens Dominus quasi fortis postcrapulam vini

77:66
et percussit hostes suos retrorsum obprobrium sempiternumdedit eos

77:67
et proiecit tabernaculum Ioseph et tribum Efraim nonelegit

77:68
sed elegit tribum Iuda montem Sion quem dilexit

77:69
et aedificavit in similitudinem monoceroton sanctuariumsuum quasi terram fundavit illud in saeculum

77:70
et elegit David servum suum et tulit eum de gregibus oviumsequentem fetas adduxit eum

77:71
ut pasceret Iacob populum eius et Israhel hereditatem eius

77:72
qui pavit eos in simplicitate cordis sui et in prudentiamanuum suarum dux eorum fuit

Continued...

077:001
I cried unto God with my voice, even unto God with my voice; and he gave ear unto me.

077:002
In the day of my trouble I sought the Lord: my sore ran in the night, and ceased not: my soul refused to be comforted.

077:003
I remembered God, and was troubled: I complained, and my spirit was overwhelmed. Selah.

077:004
Thou holdest mine eyes waking: I am so troubled that I cannot speak.

077:005
I have considered the days of old, the years of ancient times.

077:006
I call to remembrance my song in the night: I commune with mine own heart: and my spirit made diligent search.

077:007
Will the Lord cast off for ever? and will he be favourable no more?

077:008
Is his mercy clean gone for ever? doth his promise fail for evermore?

077:009
Hath God forgotten to be gracious? hath he in anger shut up his tender mercies? Selah.

077:010
And I said, This is my infirmity: but I will remember the years of the right hand of the most High.

077:011
I will remember the works of the LORD: surely I will remember thy wonders of old.

077:012
I will meditate also of all thy work, and talk of thy doings.

077:013
Thy way, O God, is in the sanctuary: who is so great a God as our God?

077:014
Thou art the God that doest wonders: thou hast declared thy strength among the people.

077:015
Thou hast with thine arm redeemed thy people, the sons of Jacob and Joseph. Selah.

077:016
The waters saw thee, O God, the waters saw thee; they were afraid: the depths also were troubled.

077:017
The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad.

077:018
The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook.

077:019
Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known.

077:020
Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron.

Back to Top