ਜਿਉ ਬੈਸੰਤਰਿ ਧਾਤੁ ਸੁਧੁ ਹੋਇ; ਤਿਉ ਹਰਿ ਕਾ ਭਉ, ਦੁਰਮਤਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਇ ॥

ਨਾਨਕ, ਤੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ; ਜੋ ਰਤੇ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥੧॥

ਮਃ ੩ ॥

ਰਾਮਕਲੀ, ਰਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ; ਤਾ ਬਨਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸਿਆ; ਤਾ ਸਉਪਿਆ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰੁ ॥

ਭਰਮੁ ਗਇਆ, ਤਾ ਜਾਗਿਆ; ਚੂਕਾ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧਾਰੁ ॥

ਤਿਸ ਨੋ ਰੂਪੁ ਅਤਿ ਅਗਲਾ; ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥

ਸਦਾ ਰਵੈ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ; ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥

ਮਨਮੁਖਿ ਸੀਗਾਰੁ ਨ ਜਾਣਨੀ; ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਸਭੁ ਹਾਰਿ ॥

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਹਿ; ਨਿਤ ਜੰਮਹਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥

ਸੈਸਾਰੈ ਵਿਚਿ ਸੋਭ ਨ ਪਾਇਨੀ; ਅਗੈ ਜਿ ਕਰੇ, ਸੁ ਜਾਣੈ ਕਰਤਾਰੁ ॥

ਨਾਨਕ, ਸਚਾ ਏਕੁ ਹੈ; ਦੁਹੁ ਵਿਚਿ ਹੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥

ਚੰਗੈ ਮੰਦੈ ਆਪਿ ਲਾਇਅਨੁ; ਸੋ ਕਰਨਿ, ਜਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾਰੁ ॥੨॥

ਮਃ ੩ ॥

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵਈ; ਦੂਜੀ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥

ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ; ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ਹੈ; ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥

ਤਿਨ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਨ ਚੁਕਈ; ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ; ਸੋ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

ਤਿਨ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਵਈ; ਨਾ ਓਇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥

ਨਾਨਕ, ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ; ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੩॥

ਪਉੜੀ ॥

ਆਪਿ ਅਲਿਪਤੁ ਸਦਾ ਰਹੈ; ਹੋਰਿ ਧੰਧੈ ਸਭਿ ਧਾਵਹਿ ॥

ਆਪਿ ਨਿਹਚਲੁ ਅਚਲੁ ਹੈ; ਹੋਰਿ ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ॥

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਈਐ; ਸਚਿ ਸਿਫਤਿ ਸਮਾਵਹਿ ॥

ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਹੈ; ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥੮॥

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ; ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ॥

ਨਾਨਕ, ਹੁਕਮੈ ਜੋ ਬੁਝੈ; ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ਸਚੁ ॥

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਕਰਤਾ ਫਿਰੈ; ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਸਚੁ ॥

ਨਾਨਕ, ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨੇ, ਸੋ ਭਗਤੁ ਹੋਇ; ਵਿਣੁ ਮੰਨੇ, ਕਚੁ ਨਿਕਚੁ ॥੧॥

ਮਃ ੩ ॥

ਮਨਮੁਖ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣਨੀ; ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ, ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥

ਓਇ ਥਾਉ ਕੁਥਾਉ ਨ ਜਾਣਨੀ; ਉਨ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਵਿਕਾਰੁ ॥

ਓਇ ਆਪਣੈ ਸੁਆਇ, ਆਇ ਬਹਿ ਗਲਾ ਕਰਹਿ; ਓਨਾ ਮਾਰੇ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੁ ॥

ਅਗੈ ਦਰਗਹ ਲੇਖੈ ਮੰਗਿਐ; ਮਾਰਿ ਖੁਆਰੁ ਕੀਚਹਿ ਕੂੜਿਆਰ ॥

ਏਹ ਕੂੜੈ ਕੀ ਮਲੁ ਕਿਉ ਉਤਰੈ? ਕੋਈ ਕਢਹੁ ਇਹੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ, ਤਾ ਨਾਮੁ ਦਿੜਾਏ; ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਟਣਹਾਰੁ ॥

ਨਾਮੁ ਜਪੇ, ਨਾਮੋ ਆਰਾਧੇ; ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਕਰਹੁ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰੁ ॥

Continued...

950 : 3320
As fire purifies metal, so does the Fear of the Lord eradicate the filth of evil-mindedness.

950 : 3321
O Nanak, beautiful are those humble beings, who are imbued with the Lord's Love. ||1||

950 : 3322
Third Mehl:

950 : 3323
In Raamkalee, I have enshrined the Lord in my mind; thus I have been embellished.

950 : 3324
Through the Word of the Guru's Shabad, my heart-lotus has blossomed forth; the Lord blessed me with the treasure of devotional worship.

950 : 3325
My doubt was dispelled, and I woke up; the darkness of ignorance was dispelled.

950 : 3326
She who is in love with her Lord, is the most infinitely beautiful.

950 : 3327
Such a beautiful, happy soul-bride enjoys her Husband Lord forever.

950 : 3328
The self-willed manmukhs do not know how to decorate themselves; wasting their whole lives, they depart.

950 : 3329
Those who decorate themselves without devotional worship to the Lord, are continually reincarnated to suffer.

950 : 3330
They do not obtain respect in this world; the Creator Lord alone knows what will happen to them in the world hereafter.

950 : 3331
O Nanak, the True Lord is the One and only; duality exists only in the world.

950 : 3332
He Himself enjoins them to good and bad; they do only that which the Creator Lord causes them to do. ||2||

950 : 3333
Third Mehl:

950 : 3334
Without serving the True Guru, tranquility is not obtained. It cannot be found anywhere else.

950 : 3335
No matter how much one may long for it, without the karma of good actions, it cannot be found.

950 : 3336
Those whose inner beings are filled with greed and corruption, are ruined through the love of duality.

950 : 3337
The cycle of birth and death is not ended, and filled with egotism, they suffer in pain.

950 : 3338
Those who focus their consciousness on the True Guru, do not remain unfulfilled.

950 : 3339
They are not summoned by the Messenger of Death, and they do not suffer in pain.

950 : 3340
O Nanak, the Gurmukh is saved, merging in the True Word of the Shabad. ||3||

950 : 3341
Pauree:

950 : 3342
He Himself remains unattached forever; all others run after worldly affairs.

950 : 3343
He Himself is eternal, unchanging and unmoving; the others continue coming and going in reincarnation.

950 : 3344
Meditating on the Lord forever and ever, the Gurmukh finds peace.

950 : 3345
He dwells in the home of his own inner being, absorbed in the Praise of the True Lord.

950 : 3346
The True Lord is profound and unfathomable; through the Word of the Guru's Shabad, He is understood. ||8||

950 : 3347
Shalok, Third Mehl:

950 : 3348
Meditate on the True Name; the True Lord is all-pervading.

950 : 3349
O Nanak, one who realizes the Hukam of the Lord's Command, obtains the fruit of Truth.

950 : 3350
One who merely mouths the words, does not understand the Hukam of the True Lord's Command.

950 : 3351
O Nanak, one who accepts the Will of the Lord is His devotee. Without accepting it, he is the falsest of the false. ||1||

950 : 3352
Third Mehl:

950 : 3353
The self-willed manmukhs do not know what they are saying. They are filled with sexual desire, anger and egotism.

950 : 3354
They do not understand right places and wrong places; they are filled with greed and corruption.

950 : 3355
They come, and sit and talk for their own purposes. The Messenger of Death strikes them down.

950 : 3356
Hereafter, they are called to account in the Court of the Lord; the false ones are struck down and humiliated.

950 : 3357
How can this filth of falsehood be washed off? Can anyone think about this, and find the way?

950 : 3358
If one meets with the True Guru, He implants the Naam, the Name of the Lord within; all his sins are destroyed.

950 : 3359
Let all bow in humility to that humble being who chants the Naam, and worships the Naam in adoration.

Back to Top