ਇਕਿ ਨਗਨ ਫਿਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ; ਨਂ​‍ੀਦ ਨ ਸੋਵਹੀ ॥

ਇਕਿ ਅਗਨਿ ਜਲਾਵਹਿ ਅੰਗੁ; ਆਪੁ ਵਿਗੋਵਹੀ ॥

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਤਨੁ ਛਾਰੁ; ਕਿਆ ਕਹਿ ਰੋਵਹੀ? ॥

ਸੋਹਨਿ ਖਸਮ ਦੁਆਰਿ; ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹੀ ॥੧੫॥

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

ਬਾਬੀਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੈ ਬੋਲਿਆ; ਤਾਂ ਦਰਿ ਸੁਣੀ ਪੁਕਾਰ ॥

ਮੇਘੈ ਨੋ ਫੁਰਮਾਨੁ ਹੋਆ; ਵਰਸਹੁ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥

ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ; ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥

ਨਾਨਕ, ਨਾਮੇ ਸਭ ਹਰੀਆਵਲੀ; ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥

ਮਃ ੩ ॥

ਬਾਬੀਹਾ ਇਵ ਤੇਰੀ ਤਿਖਾ ਨ ਉਤਰੈ; ਜੇ ਸਉ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥

ਨਦਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ; ਨਦਰੀ ਉਪਜੈ ਪਿਆਰੁ ॥

ਨਾਨਕ, ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ; ਵਿਚਹੁ ਜਾਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੨॥

ਪਉੜੀ ॥

ਇਕਿ ਜੈਨੀ ਉਝੜ ਪਾਇ; ਧੁਰਹੁ ਖੁਆਇਆ ॥

ਤਿਨ ਮੁਖਿ ਨਾਹੀ ਨਾਮੁ; ਨ ਤੀਰਥਿ ਨ੍ਹ੍ਹਾਇਆ ॥

ਹਥੀ ਸਿਰ ਖੋਹਾਇ; ਨ ਭਦੁ ਕਰਾਇਆ ॥

ਕੁਚਿਲ ਰਹਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤਿ; ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥

ਤਿਨ ਜਾਤਿ ਨ ਪਤਿ ਨ ਕਰਮੁ; ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥

ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਵੇਜਾਤਿ; ਜੂਠਾ ਖਾਇਆ ॥

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ; ਆਚਾਰੁ, ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਓਅੰਕਾਰਿ; ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੬॥

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

ਸਾਵਣਿ ਸਰਸੀ ਕਾਮਣੀ; ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥

ਨਾਨਕ, ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣੀ; ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੧॥

ਮਃ ੩ ॥

ਸਾਵਣਿ ਦਝੈ ਗੁਣ ਬਾਹਰੀ; ਜਿਸੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥

ਨਾਨਕ, ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ; ਸਭੁ ਸੀਗਾਰੁ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥

ਪਉੜੀ ॥

ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਭੇਉ; ਹਠਿ ਨ ਪਤੀਜਈ ॥

ਇਕਿ ਗਾਵਹਿ ਰਾਗ ਪਰੀਆ; ਰਾਗਿ ਨ ਭੀਜਈ ॥

ਇਕਿ ਨਚਿ ਨਚਿ ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ; ਭਗਤਿ ਨ ਕੀਜਈ ॥

ਇਕਿ ਅੰਨੁ ਨ ਖਾਹਿ ਮੂਰਖ; ਤਿਨਾ ਕਿਆ ਕੀਜਈ? ॥

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਹੋਈ ਬਹੁਤੁ; ਕਿਵੈ ਨ ਧੀਜਈ ॥

ਕਰਮ ਵਧਹਿ ਕੈ ਲੋਅ; ਖਪਿ ਮਰੀਜਈ ॥

ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਸੰਸਾਰਿ; ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜਈ ॥

ਹਰਿ ਭਗਤੀ, ਅਸਨੇਹਿ; ਗੁਰਮੁਖਿ ਘੀਜਈ ॥੧੭॥

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਲਾਰ ਰਾਗੁ ਜੋ ਕਰਹਿ; ਤਿਨ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇ ॥

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਏਕੁ ਪਛਾਣਿਆ; ਏਕੋ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਚਾ ਸਚੁ ਮਨਿ; ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥

ਅੰਦਰਿ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਹੈ; ਸਹਜੇ ਹੀ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥

ਕਲਿਜੁਗ ਮਹਿ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ਹੈ; ਮਨਮੁਖ ਰਾਹੁ ਨ ਕੋਇ ॥

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕਾ; ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੧॥

ਮਃ ੩ ॥

ਇੰਦੁ ਵਰਸੈ ਕਰਿ ਦਇਆ; ਲੋਕਾਂ ਮਨਿ ਉਪਜੈ ਚਾਉ ॥

ਜਿਸ ਕੈ ਹੁਕਮਿ ਇੰਦੁ ਵਰਸਦਾ; ਤਿਸ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਂਉ ॥

Continued...

1285 : 1236
Some wander naked day and night and never sleep.

1285 : 1237
Some burn their limbs in fire, damaging and ruining themselves.

1285 : 1238
Without the Name, the body is reduced to ashes; what good is it to speak and cry then?

1285 : 1239
Those who serve the True Guru, are embellished and exalted in the Court of their Lord and Master. ||15||

1285 : 1240
Shalok, Third Mehl:

1285 : 1241
The rainbird chirps in the ambrosial hours of the morning before the dawn; its prayers are heard in the Court of the Lord.

1285 : 1242
The order is issued to the clouds, to let the rains of mercy shower down.

1285 : 1243
I am a sacrifice to those who enshrine the True Lord within their hearts.

1285 : 1244
O Nanak, through the Name, all are rejuvenated, contemplating the Word of the Guru's Shabad. ||1||

1285 : 1245
Third Mehl:

1285 : 1246
O rainbird, this is not the way to quench your thirst, even though you may cry out a hundred times.

1285 : 1247
By God's Grace, the True Guru is found; by His Grace, love wells up.

1285 : 1248
O Nanak, when the Lord and Master abides in the mind, corruption and evil leave from within. ||2||

1285 : 1249
Pauree:

1285 : 1250
Some are Jains, wasting their time in the wilderness; by their pre-ordained destiny, they are ruined.

1285 : 1251
The Naam, the Name of the Lord, is not on their lips; they do not bathe at sacred shrines of pilgrimage.

1285 : 1252
They pull out their hair with their hands, instead of shaving.

1285 : 1253
They remain unclean day and night; they do not love the Word of the Shabad.

1285 : 1254
They have no status, no honor, and no good karma. They waste away their lives in vain.

1285 : 1255
Their minds are false and impure; that which they eat is impure and defiled.

1285 : 1256
Without the Shabad, no one achieves a lifestyle of good conduct.

1285 : 1257
The Gurmukh is absorbed in the True Lord God, the Universal Creator. ||16||

1285 : 1258
Shalok, Third Mehl:

1285 : 1259
In the month of Saawan, the bride is happy, contemplating the Word of the Guru's Shabad.

1285 : 1260
O Nanak, she is a happy soul-bride forever; her love for the Guru is unlimited. ||1||

1285 : 1261
Third Mehl:

1285 : 1262
In Saawan, she who has no virtue is burned, in attachment and love of duality.

1285 : 1263
O Nanak, she does not appreciate the value of her Husband Lord; all her decorations are worthless. ||2||

1285 : 1264
Pauree:

1285 : 1265
The True, Unseen, Mysterious Lord is not won over by stubbornness.

1285 : 1266
Some sing according to traditional ragas, but the Lord is not pleased by these ragas.

1285 : 1267
Some dance and dance and keep the beat, but they do not worship Him with devotion.

1285 : 1268
Some refuse to eat; what can be done with these fools?

1285 : 1269
Thirst and desire have greatly increased; nothing brings satisfaction.

1285 : 1270
Some are tied down by rituals; they hassle themselves to death.

1285 : 1271
In this world, profit comes by drinking in the Ambrosial Nectar of the Naam.

1285 : 1272
The Gurmukhs gather in loving devotional worship of the Lord. ||17||

1285 : 1273
Shalok, Third Mehl:

1285 : 1274
Those Gurmukhs who sing in the Raga of Malaar - their minds and bodies become cool and calm.

1285 : 1275
Through the Word of the Guru's Shabad, they realize the One, the One True Lord.

1285 : 1276
Their minds and bodies are true; they obey the True Lord, and they are known as true.

1285 : 1277
True devotional worship is deep within them; they are automatically blessed with honor.

1285 : 1278
In this Dark Age of Kali Yuga, there is utter darkness; the self-willed manmukh cannot find the way.

1285 : 1279
O Nanak, very blessed are those Gurmukhs, unto whom the Lord is revealed. ||1||

1285 : 1280
Third Mehl:

1285 : 1281
The clouds rain down mercifully, and joy wells up in the minds of the people.

1285 : 1282
I am forever a sacrifice to the One, by whose Command the clouds burst forth with rain.

Back to Top